Türkiye'de her şey bir gazetede gerçek oluyor. Ama kimse onu okumuyor.

Bir vergi oranı değişir, bir teşvik biter, bir yönetmelik mesleğinin kurallarını yeniden yazar, bir şehirde arazin kamulaştırılır — bunların hepsi tek bir yerde resmîleşir: Resmî Gazete. Türkiye'de bir kuralın var olması için orada yayımlanmış olması gerekir. Orada yoksa, yoktur.

Sorun şu: bu gazete her gün yüzlerce sayfa çıkıyor, ağır bir bürokratik dille yazılıyor ve avukatı da mali müşaviri de esnafı da doktoru da aynı anda ilgilendiriyor. Ama gerçekte neredeyse kimse baştan sona okumuyor. İnsanlar bir kuralın değiştiğini çoğu zaman iş işten geçtikten sonra, bir ceza ya da kaçırılmış bir hakla öğreniyor.

1921'de savaş yüzünden gazete iki yıl çıkamadı; o dönemde 134'ten 338'e kadar numaralı kanunlar ilan edilmeden yürürlüğe girdi.

Yayımlanmamış bir kural, görünmez bir kuraldır. İşte tam da bu yüzden Resmî Gazete var — ve bizim ona ulaşılabilir olması bu kadar önemli.

resmigazete.ai bu boşluğu kapatmak için doğdu. Gazeteyi senin yerine her gece yapay zekâ ile okuyoruz; her maddeyi önemine, hangi meslekleri ilgilendirdiğine ve konusuna göre ayrıştırıyoruz. Ertesi sabah gelen kutuna, o günün gazetesinin sana dokunan kısmı sade Türkçeyle düşüyor.

Amacımız gazetenin yerini almak değil — resmî metin her zaman esastır. Amacımız onu anlaşılır kılmak: 195 yıldır devletin sesini kayda geçiren bu gazeteyi, herkesin gerçekten takip edebileceği bir hâle getirmek.

Bağımsızız. Kimseyi kayırmıyor, kimseyi hedef almıyoruz; sadece yayımlananı sadeleştiriyoruz. Verini satmıyor, üçüncü tarafların reklamı için kullandırmıyoruz. Tek işimiz, her sabah seni ilgilendireni önüne getirmek.